Spaanse Gitaren

KEYMUSIC is al jaren hèt adres voor een originele Spaanse gitaar. Beginnende gitaristen kiezen vaak voor een Spaanse gitaar omdat deze relatief eenvoudig bespeelbaar zijn. Het aanleren van de verschillende akkoorden gaat het best met een Spaanse gitaar.

La guitarra española

Spaanse gitaren worden ook vaak aangeduid als klassieke gitaren. De oorsprong van de hedendaagse klassieke gitaren ligt in Spanje en de belangrijkste gitaarbouwers komen nog steeds uit Spanje. Er zijn echter ook veel Aziatische en Amerikaanse gitaarbouwers die klassieke nylon gitaren maken. De twee belangrijkste Spaanse bouwers zijn Admira en Alhambra.

Geschiedenis van de Spaanse gitaar

De ontwikkeling van de huidige vorm van de Spaanse gitaar is één van de weinig fasen in de geschiedenis van het instrument die met redelijke mate van zekerheid nagegaan kan worden. Wanneer we de gitaren bekijken die in het begin van de 19e eeuw gebouwd zijn door de meesterbouwers als Louis Panormo en de familie Pagés, is het duidelijk dat ze een vroeger stadium in de ontwikkeling vertegenwoordigen.

De instrumenten die gebouwd zijn door de Spanjaard Antonio de Torres Jurado vanaf de jaren 1850 tot zijn dood in 1892 kunnen echter onmiddellijk herkend worden als Spaanse gitaren naar de huidige maatstaven. Torres, doe ook wel ‘Stradivarius van de gitaar’ wordt genoemd heeft een grote bijdrage geleverd aan de ontwikkeling van de gitaar. Het meest opvallende verschil tussen zijn gitaren en die van zijn voorgangers zit in de vorm en de maat van de klankkast.

Torres’ gitaren waren aan boven- en onderkant aanzienlijk groter, waardoor de gitaar een vollere vorm kreeg, en ze hadden hogere zijkanten. Het meest beroemd is hij geworden door zijn ontwikkeling van het systeem van waaivormige zangbalkjes. Deze combinatie’s gaf zijn instrumenten een krachtigere en rijkere klank en een beter toonvorming over een groter bereik dan de gitaren van zijn voorgangers.

Tevens standaardiseerde hij de snaarlengte van 65 cm. Deze lengte geeft de gitaar een maximum volume zonder aan helderheid in te boeten of de bespeler in allerlei moeilijke bochten te moeten wringen. Ook standaardiseerde hij de vorm van de toets en het plaatsen van een vaste kam. Opmerkelijk was ook dat hij zijn instrumenten van alle overbodige versieringen ontdeed en zich beperkte tot een eenvoudig rozet.

De Torres-gitaar betekende dus een nieuwe standaard in gitaarbouw, in het begin alleen nog in Spanje daarna voor fabrikanten uit de rest van de wereld. Torres had geen leerlingen of onmiddelijke opvolgers. Na zijn dood werd en bleef Madrid het voornaamste centrum van de gitaarbouw, maar ook in veel van de andere grote steden en vooral de oostkust (Valencia) van Spanje zitten vandaag de dag gitaarbouwers.

Andere belangrijke buitenlandse gitaarbouwers

Niet alleen Spanjaarden hebben het patent op het bouwen van goede Spaanse gitaren. De Duitser Hermann Hauser (1882-1952) heeft een belangrijke invloed gehad op de gitaarbouw. Robert Bouchet uit Frankrijk heeft veel gitaren gebouwd voor concertgitaristen en de Engelsman David Rubio verworf internationale roem met zijn gitaren. Bekende Amerikaanse bouwers zijn Manuel Velásquez en Manuel Rodrígeuz (nu weer terug in Spanje). Natuurlijk laten de Japanners zich ook op gitaarbouw niet ongetuigd, hun precisie heeft zeker ook op gitaargebied een bijdrage geleverd.

Geschiedenis van de nylonsnaren

Een van de belangrijkste vernieuwingen uit de na-oorlogse periode is het gebruik van nylonsnaren. Voorheen gebruikte men darmen voor de hoge snaren en de bassnaren bestonden uit een kern van vloszijde omwonden met metaal. Darmsnaren zorgden op zijn best voor een strakke, heldere toon, maar er kleefden in de praktijk vrij grote bezwaren aan. Het is moeilijk ze zuiver en regelmatig te maken vooral in de hogere regionen. Daardoor brengen ze vaak valse trillingen voort. Ook zijn ze zeer snel ontstemd en slijten gauw tegen de fretten en door aanraking met de nagels. De bassnaren veroorzaakten ook problemen zoals snel breken en dus verminderde duurzaamheid. Nylon snaren zijn goedkoper, blijven beter op stemming, slijten veel minder en gaan dus veel langer mee. Op termijn verliezen de nylonsnaren ook aan elasticiteit en verliezen daardoor aan klank.

Bestaan er in vioolbouw geen fabrieken of massafabrikanten, door de grote populariteit van de Spaanse gitaar (en daarmee de vraag) worden gitaren wel via massaproductie gemaakt. Veel van deze gitaren voldoen tegenwoordig goed voor het doel dat zij hebben. Moderne Spaanse gitaren zien er hetzelfde uit, maar verschillen weldegelijk van materiaalgebruik, constructie en vakmanschap. Een topinstrument kan men door massaproductie niet verkrijgen en dus verwachten. Om dit te bereiken is de lange traditie en vakmanschap van een gitaarbouwer noodzakelijk. Zijn kennis en gebruik van de meeste materialen, constructie en vakkennis geven de gitarist een persoonlijk instrument met alle klanknuances die de uitvoerder nodig heeft voor het vormen van zijn muzikale ideeën.

Persoonlijk advies

Bel met onze specialisten:

Tel. 085-833 0000

Ma. t/m vrijdag:
10 - 18 uur
Zaterdag:
10 - 17 uur
Stuur een bericht

Onze winkels

Laat je inspireren. Ontdek onze muziekwinkels in Amsterdam, Apeldoorn, Den Haag, Eindhoven, Groningen, Leeuwarden, Rotterdam en Utrecht.